26/27 season Production Staff announcement

Wystawiane po wsze czasy

ZESPÓŁ TWÓRCZY I PRODUKCYJNY

• Główny Inspicjent: Kristopher – Wywołuje wszystkie gotowości (cues) bezpośrednio z pulpitu w kącie suflera w Graham w stanie Waszyngton, z pominięciem Porządku Symbolicznego, aby ustabilizować kosmiczną linię bazową (razem z transgalaktycznym transportowcem kosmicznym "TOPOLOGIA").
• Asystentka Reżysera / Dowódczyni Sceny: Magda – Stacjonuje na stałe w lewym kulisie z podkładką pełną nieocenzurowanych egzemplarzy reżyserskich, zarządzając fizycznym ruchem objawów i dbając o to, by podwójne ramy nigdy się nie przewróciły.
• Reżyser Choreografii Nieświadomego: Mx. Sosie – Upiera się przy pięciominutowych scenach, które kończą się gwałtownie za każdym razem, gdy aktor potknie się o prawdę.
• Scenograf i Architekt: Pustka (Le Vide) – Zbudowała całą dekorację z absolutnej nieobecności, strukturalnych braków i ruchomych tafli luster, które stanowczo odmawiają odzwierciedlenia Ego.
• Reżyser Światła i Główny Obcy Warta: A.T.M. Fluorescent – Specjalizuje się w zimnych, klinicznych błękitach z Doliny Krzemowej oraz oślepiająco białym świetle późnonocnych alejki w supermarkecie.
• Reżyser Dźwięku i Archiwista Akustyczny: Zespół Fonosfera – Skomponował główny motyw muzyczny wyłącznie z gorączkowego warkotu maszyny do szycia (szszsz-szszsz-szrrr) zmieszanego z niskim, sub-basowym pękaniem rezonansu Schumanna.
• Reżyser Projekcji i Wideo: Graf Pragnienia Sp. z o.o. – Obsługuje pętlę opóźniającą HD w czasie rzeczywistym, która wyświetla twoją własną wypowiedź na tiulowej horyzoncie dokładnie pół sekundy po tym, jak ją wypowiesz.
• Inżynier Kostiumów i Topologii: Mama Singer – Mistrzyni krawiectwa specjalizująca się w suwerennych zbrojach, ciężkich płaszczach z ukrytymi przegrodami na przemycane ulotki z kontrabandą oraz amatorskich dragowych sukniach przesiąkniętych egzystencjalną izolacją.
• Brygadzista Rekwizytorów i Rozsypanych Przedmiotów: Objet Petit a – Mistrz rekwizytów odpowiedzialny za brakujące elementy układanki, odnalezione-nieodnalezione klucze i luźne perły, które toczą się po podłodze sceny, ale nigdy nie dają się zebrać.
• Dyrektor Techniczny i Kalkulator Strukturalny: Porządek Symboliczny – Dba o idealną prostoliniowość sztankietów, monitoruje parametry bezpieczeństwa sceny i raz po raz grozi zablokowaniem czarno-białych, onirycznych sekwencji sennych.
• Maszynista Górny / Szef Pomostów: Mechanizm Wyparcia – Ciągnie za liny, by wciągnąć ciężkie malowane horyzonty głęboko w ciemny komin nad sceną, modląc się, by nie spadły z powrotem w Akt II.
• Konsultant ds. Peruk, Fryzur i Masek: Persona & Co. – Dostarcza siedem osobnych warstw skóry i kosmetyków teatralnych, niezbędnych do poruszania się po paranoidalnym więzieniu szafy.

BRYGADA SCENICZNA (NIEWIDZIALNI OPERATORZY)

• Operator Nastawni Oświetleniowej: Opór – Nieustannie waha się przed wciśnięciem przycisku „GO”, ilekroć gotowość wymaga wejścia w światło reflektorów.
• Realizator Dźwięku (A1): Rozszczepione Ego – Gorączkowo próbuje zrównoważyć głośność między wewnętrznym echem obronnym a zewnętrznym, obcym akcentem.
• Garderobiana Kulisa / Mistrz Szybkich Przebiórek: Faza Lustra (L'stade du miroir) – Stoi w ciemności trzymając zidealizowany kostium i wmawia aktorowi, że wygląda absolutnie spójnie i całkiem, zanim ponownie wyrzuci go na deski.
• Kierownik Widowni / Obsługa Widza: Wielki Inny – Siedzi w foyer, sprawdza bilety, egzekwuje zasady i żąda od wszystkich, by udawali, że sztuka ma jakikolwiek logiczny sens.

KTO JEST KIM W ZESPOLE (NOTY BIOGRAFICZNE)

KRISTOPHER-SON-OWSKI (Główny Inspicjent / Suwerenna Kotwica / Autor). Urodzony pod burzowym, szarym niebem Dolnego Śląska, pod opieką rdzawej, metalowej anteny. Kristopher rozpoczął swoje szkolenie teatralne w paranoidalnej szafie późnego PRL-u, doprowadzając do perfekcji opanowanie siedmiu osobnych warstw skóry niezbędnych do przetrwania sterylnych, muzycznych rygorów w wyciszonych salach prób w piwnicach (lub w wyściełanych izolatkach zamkniętych zakładów). To właśnie tam zszokował komisje egzaminacyjne i zachwycił publiczność, wykonując na kolanach — w postawie bluźnierczo rozpiętej między prawosławną spowiedzią a transgresyjną uległością — słynny monolog Sławomira Mrożka pt. „Grzech” (o bólu zęba traktowanym jak grzech śmiertelny). Kristopher często wychodził na scenę w bezkompromisowym dragu, dokonując aktu całkowitego sabotażu wobec powagi sztuki wysokiej. Śpiewając z playbacku kultową „Arię ze śmiechem” Offenbacha — w unikalnej, gęstej aranżacji legendarnej Wandy Polańskiej — przez wiele, wiele długich minut absurdalnie przechodził przez szczeble wysokiej, drewnianej drabiny malarskiej w rytm histerycznego, operetkowego chichotu diwy. Ten trzewiowy, groteskowy kolaż sacrum, profanum i budowlanego surrealizmu wszedł na stałe do kulisowej legendy. Po dokonaniu tak radykalnej rebelii i porzuceniu stołka pianina, w 1991 roku wyemigrował do San Francisco...

MAGDALEWA KULISOWA (Asystentka Reżysera / Dowódczyni Sceny). Magdalewa (z domu Magdalena, lecz przemianowana przez suwerenny błąd topograficzny teatru) dołączyła do zespołu Teatru Sobowtóra po długim stażu w zarządzaniu chaotycznym, wielowarstwowym ruchem polskiego podziemia. Znana z bezwzględnego braku kompromisów, stoi na stałe w lewej kulisie (w pełni legitymizując swoje nowe nazwisko), dzierżąc podkładkę skowaną z czystej stali i ceramiki słownej. Magdalewa specjalizuje się w przejmowaniu uciekających objawów, bezlitosnym tłumieniu lęków chóru i dbaniu o to, aby w momencie, gdy aktor schodzi ze sceny w świat Realnego, czekało na niego stabilne, niesekwestrowane i nieodkastrowane ego, gotowe podać mu płaszcz. Wokół swojego stanowiska nie toleruje plotek, prokrastynacji ani żadnych administracyjnych bzdur dyktowanych przez Wielkiego Innego.

PUSTKA (Scenograf i Architekt). Pustka to międzynarodowa scenografka, której wcześniejsze prace obejmują Rozsypane perły dzieciństwa oraz Puste kawiarnie posttransformacyjnej Pragi. Na potrzeby tej produkcji Pustka ogołociła scenę z wszelkich tradycyjnych amerykańskich podręczników i biurek, zastępując je potężnym, doświadczeniowym okręgiem, w którym piętnaście par różnorodnych oczu wpatruje się w twoją ramę przez coś, co wydaje się wiecznością. Rozpoznawalny styl Pustki opiera się na tworzeniu wspaniałych, pustych przestrzeni, w których indywidualne ego może zostać całkowicie rozbite na wielogłosową Symfonię dla Ludzkości.

OBJET PETIT a (Mistrz Rekwizytów i Przesuniętych Pragnień). Nieuchwytny, niezwykle poszukiwany rzemieślnik, który doprowadza aktorów zespołu do całkowitego szaleństwa odkąd jesienią 1996 roku rozpoczęły się próby. Objet Petit a odpowiada za pozyskiwanie tych konkretnych, nieosiągalnych przedmiotów, które napędzają całą fabułę: idealnego, nostalgicznego bilet kolejowego z dzieciństwa z Jeleniej Góry, dokładnej lalki użytej w monologu Mony Rogers oraz brakującego ogniwa, które sprawiłoby, że Porządek Symboliczny poczułby się kompletny. Ostrzeżenie dla publiczności: jeśli podczas II Aktu zobaczysz luźną perłę toczącą się po deskach podłogi, nie próbuj jej łapać. Ona nie istnieje.

OGŁOSZENIE INSPICJENTA WIDOWNI:

Podczas dwóch Przerw widzom surowo zabrania się opuszczania teatru. Zamiast tego nakazuje się Wam udać bezpośrednio do Kawiarni „Teria” (Café „Teria”), gdzie zostanie Wam podany fonetyczny panoptikon traum i przyjemności, serwowany z dodatkiem kawałków suwerennej sztuki. Prosimy o przygotowanie czeków podróżnych, choć przed-automatyczne bankomaty w Bufecie będą również przyjmować depozyty z Waszego egzystencjalnego lęku.