Jun 22, 2026 9 min read

Scansion (Pt. III): The American Pseudo-(?)-Scansion

Wersja PL: Skandowanie (cz. III): Amerykańskie pseudo-(?)-skandowanie

Dla analityków lakanowskich praktykujących w Stanach Zjednoczonych oraz w innych systemach opieki zdrowotnej, które są silnie uregulowane prawnie i zdominowane przez firmy ubezpieczeniowe, coupure (cięcie) stanowi punkt niezwykle ostrego napięcia między lojalnością wobec teorii a przetrwaniem na rynku prawnym.

W USA źródło utrzymania terapeuty zależy od stanowych komisji licencyjnych (izb psychologicznych, doradczych, pracy socjalnej, terapii małżeńskiej i rodzinnej oraz izb lekarskich/psychiatrycznych) oraz audytów ubezpieczeniowych. Podmioty te operują na jawnie kapitalistyczno-biurokratycznej mierze: czas zafakturowany musi bezwzględnie równać się czasowi spędzonemu w gabinecie. W ramach kodowania CPT (np. kod 90834 za sesję 45-minutową lub 90837 za 60-minutową), zakończenie sesji w 15. minucie przy jednoczesnym wystawieniu rachunku za pełną godzinę stanowi w świetle prawa oszustwo ubezpieczeniowe oraz naruszenie „minimalnych profesjonalnych standardów opieki”.

W obliczu groźby procesów o błąd w sztuce, utraty licencji i ruiny finansowej, klinicyści o orientacji lakanowskiej wypracowali kilka pragmatycznych, taktycznych i instytucjonalnych rozwiązań, aby ocalić logikę cięcia.

Kompromis „stało-zmienny” (Sesja pseudozmienna)

Najczęstszym rozwiązaniem strukturalnym w USA jest działanie w ramach sztywnego, 45-minutowego okna czasowego, przy jednoczesnym traktowaniu wewnętrznej architektury tego okna jako radykalnie zmiennej. Zamiast gwałtownie kończyć sesję i wypraszać pacjenta za drzwi po 12 minutach, analityk wykonuje „cięcie” wewnątrz przydzielonych ram czasowych:

Zwrot ku ciszy: Analityk skanduje kluczowe znaczące w 20. minucie i oświadcza: „Na tym słowie dzisiaj skończymy”. Przez pozostałe 25 minut analityk zapada w stan absolutnego, nieustępliwego milczenia. Pacjent zostaje w gabinecie sam na sam z zawieszeniem własnej mowy.
Przejście do pisania/refleksji: Analityk kończy dyskurs mówiony wcześniej, instruując pacjenta, by pozostały czas spędził na spisywaniu skojarzeń, które wygenerowały dane przejęzyczenie. Tym samym zamienia resztę fakturowanej godziny w aktywne, niezależne laboratorium wewnątrz gabinetu.

Utrzymując pacjenta w pokoju przez wymagane prawnie 45 minut, klinicysta satysfakcjonuje audytora ubezpieczeniowego i stanową izbę, zachowując jednocześnie logiczne zawieszenie narracji.

Emancypacja kliniki: Matryca prywatna (Cash-Only / Out-of-Network)

Aby w pełni wdrożyć sesje o zmiennym czasie trwania bez popełniania oszustwa, wielu analityków lakanowskich całkowicie odcina się od systemów opieki koordynowanej (managed care) i paneli ubezpieczeniowych. Prowadzą oni prywatne praktyki oparte wyłącznie na płatnościach gotówkowych (cash-only) poza systemem refundacji (out-of-network).

Unikanie ubezpieczalni nie zwalnia jednak analityka z odpowiedzialności przed stanową izbą licencyjną w przypadku skarg etycznych od wściekłych pacjentów, którzy czują się oszukani z „ich czasu”. Aby temu zapobiec, amerykańscy lakaniści polegają na wyczerpującym, wysoce wyspecjalizowanym procesie Świadomej Zgody (Informed Consent).

Obramowanie strukturalne: Zanim analiza formalnie się rozpocznie, na etapie sesji wstępnych, analityk poświęca dużo czasu na przygotowanie pacjenta do tych ram. Pacjent podpisuje jasną umowę stwierdzającą, że płaci za jednostkę analityczną (sesję jako wydarzenie), a nie za bloki czasu chronologicznego, oraz że sesje będą zmieniać się dynamicznie w zależności od konieczności klinicznej.

Przejście od licencji stanowej do „wyjątków psychoanalitycznych”

W niektórych stanach (takich jak Nowy Jork, Kalifornia i Vermont) historyczne batalie prawne toczone przez niezależnych psychoanalityków doprowadziły do wywalczenia unikalnych kategorii prawnych. Na przykład stan Nowy Jork stworzył wyraźną licencję dla „Licencjonowanych Psychoanalityków” (LP), niezależną od psychologów czy pracowników socjalnych. W innych jurysdykcjach osoby bez licencji mogą praktykować pod szyldem rejestrów „nielicencjonowanych psychoterapeutów” lub wyjątków o charakterze religijno-filozoficznym, pod warunkiem, że nie używają chronionych tytułów medycznych.

Działając pod tytułem, który nie rości sobie praw do bycia „medyczną psychoterapią opartą na dowodach (EBP)”, lakaniści wymykają się instytucjonalnemu uściskowi diagnoz DSM-5 i uwarunkowanym czasem nakazom konieczności medycznej, kotwicząc swoją obronę w wyspecjalizowanej, niemedycznej dyscyplinie.

Cięcie zinternalizowane: Skandowanie głosem i interpretacją

W sytuacji, gdy ograniczenia instytucjonalne (takie jak praca w uniwersyteckim centrum doradztwa lub w szpitalu) zmuszają do zapewnienia dosłownej, standardowej 50-minutowej godziny, analityk przesuwa topologię cięcia z fizycznego czasu trwania na czystą interwencję lingwistyczną. Analityk wprowadza cięcie poprzez mechanikę wokalu, a nie fizyczne wyjście:

Przerwane echo: Powtórzenie przejęzyczenia pacjenta szorstkim, punktującym tonem, a następnie odmowa mówienia przez kilka minut, co zamraża dialektyczny przepływ.
Drastyczne rozgraniczenie podmiotu: Gwałtowne przerwanie historycznej opowieści pacjenta w połowie zdania pytaniem: „Kto tam mówi?”, połączone z fizyczną zmianą postawy ciała.

Analityk naśladuje efekt krótkiej sesji, używając interpretacji jako strukturalnego ostrza, które gwałtownie przerywa wyobrażeniową gadaninę ego, nawet jeśli fizyczne ciało pozostaje zakotwiczone w fotelu, aż zegar odliczy czas do końca.

Podmiot rozszczepiony amerykańskiego analityka

Amerykański analityk lakanowski jest ostatecznie podmiotem rozszczepionym ($) par excellence. Jest zmuszony do prowadzenia podwójnej księgowości:

REJESTR PRAWNO-BIUROKRATYCZNY (Dla Rządu/Ubezpieczyciela)

• Kod CPT: 90834

• Czas: 10:00 - 10:45

• Notatka z przebiegu: Sporządzona.

REJESTR NIEŚWIADOMOŚCI (Dla Podmiotu)

• Sesja ucięta w 18. minucie.

• Kluczowe znaczące wyizolowane.

• Nieświadomość zmobilizowana.

Analitycy ci cierpią na strukturalne poczucie winy – czują, że kompromitują etykę lakanowską, jeśli zostają w gabinecie zbyt długo, i czują, że ryzykują karierę, jeśli zakończą sesję zbyt wcześnie. To chodzenie po linie, gdzie analityk musi nieustannie wymyślać na nowo, jak doprowadzić do porażki języka w systemie zaprojektowanym tak, by wszystko działało idealnie na czas.

Bibliografia i lektury uzupełniające

Lacan, Jacques. „Funkcja i pole mowy i języka w psychoanalizie” [1953] [w:] Écrits, tłum. Bruce Fink (New York: W.W. Norton & Company, 2006).

Nacisk na: Krytykę urzędniczego i rynkowego podejścia do czasu w terapii. Tekst ten służy amerykańskim analitykom za główny manifest etyczny w walce z utowarowieniem godziny analitycznej przez korporacje ubezpieczeniowe.

Fink, Bruce. A Clinical Introduction to Lacanian Psychoanalysis: Theory and Technique (Cambridge: Harvard University Press, 1997).

Nacisk na: Rozdział 1 („The Therapeutic Frame”). Fink – praktykujący w USA analityk lakanowski – jako jeden z pierwszych szczegółowo opisał techniczne i pragmatyczne strategie radzenia sobie z amerykańskimi wymogami ubezpieczeniowymi oraz wyjaśnił mechanizm „prawnie bezpiecznego” skandowania wewnątrz sztywnych ram czasowych.

Lane, Christopher. The Psychoanalysis of Race (New York: Columbia University Press, 1998) oraz opracowania w The Letter: Irish Journal of Lacanian Psychoanalysis.

Nacisk na: Debatę wokół tzw. „amerykańskiego pseudoskandowania”. Teksty te analizują socjopolityczne i instytucjonalne różnice między liberalnym rynkiem terapeutycznym w USA a europejską tradycją wolnej praktyki, mapując zjawisko zinternalizowanego cięcia głosem.

Appelbaum, Paul S. Almost a Revolution: Mental Health Law and the Limits of Change (Oxford: Oxford University Press, 1994).

Nacisk na: Tło historyczno-prawne amerykańskiego systemu ochrony zdrowia psychicznego. Książka pozwala zrozumieć ewolucję kodów CPT (Current Procedural Terminology) oraz rygorystyczne kryteria „konieczności medycznej”, które zmusiły amerykańskich lakanistów do ucieczki w praktyki typu cash-only lub ramy Świadomej Zgody (Informed Consent).

For Lacanian analysts practicing in the United States and other highly regulated, insurance-dominated healthcare landscapes, the coupure (the cut) represents an acute point of tension between theoretical loyalty and legal survival.

In the U.S., a therapist's livelihood is governed by state licensing boards (Psychology, Counseling, Social Work, Marriage and Family Therapy, and Medical Boards/Psychiatry), and insurance audits. These entities operate on an explicit capitalist-bureaucratic metric: time billed must strictly equal time spent in the room. Under CPT coding (e.g., 90834 for a 45-minute session or 90837 for 60 minutes), ending a session at the 15-minute mark while billing for a full hour constitutes literal insurance fraud and a violation of "minimal professional standards of care."

Faced with the threat of malpractice lawsuits, loss of licensure, and financial ruin, clinicians practicing under a Lacanian orientation have developed several pragmatic, tactical, and institutional workarounds to preserve the logic of the cut.

The "Fixed-Variable" Compromise (The Pseudo-Variable Session)

The most common structural solution in the U.S. is to operate within a strict 45-minute window, but treat the internal architecture of that window as radically variable.

Instead of abruptly ending the session and sending the patient out the front door after 12 minutes, the analyst executes the "cut" within the allocated time framework:

The Silence Shift: The analyst scans a crucial signifier at minute 20 and declares, "We will stop on that word today." For the remaining 25 minutes, the analyst enters a state of absolute, unyielding silence. The patient is left in the room to sit with the suspension of their speech.
The Shift to Writing/Reflection: The analyst cuts the vocal discourse early, instructing the patient to spend the remaining time writing down the associations that generated the slip, effectively turning the rest of the billable hour into an active, independent laboratory inside the office.

By keeping the patient in the room for the legally mandated 45 minutes, the clinician satisfies the insurance auditor and state board, while maintaining the logical suspension of the narrative.

Emancipating the Clinic: The Cash-Only Out-of-Network Matrix

To fully implement variable-length sessions without committing fraud, many Lacanian analysts completely sever ties with managed care and insurance panels. They operate strictly as cash-only, out-of-network private practices.

However, avoiding insurance does not exempt an analyst from state licensing boards or ethical complaints from angry patients who feel cheated out of "their time." To mitigate this, U.S. Lacanians rely on an exhaustive, highly specialized Informed Consent process.

The Structural Framing: Before the analysis formally begins, during the preliminary sessions, the analyst spends significant time preparing the patient for the framework. The patient explicitly signs a contract stating that they are paying for the analytic unit (the session as an event), not for blocks of chronological time, and that sessions will vary dynamically based on clinical necessity.

The Shift from State Licensure to "Psychoanalytic Exemptions"

In certain states (like New York, California, and Vermont), historic legal battles fought by independent psychoanalysts successfully carved out unique legal categories. For example, New York state created a explicit license for "Licensed Psychoanalysts" (LP) separate from psychologists or social workers. In other jurisdictions, non-licensed individuals can practice under "unlicensed psychotherapist" registries or religious/philosophical exemptions, provided they do not use protected medical titles.

By operating under a title that does not claim to be "evidence-based medical psychotherapy," Lacanians escape the institutional grip of DSM-5 diagnoses and the time-stamped mandates of medical necessity, anchoring their defense in a specialized, non-medical discipline.

The Internalized Cut: Scansion via Voice and Interpretation

When forced by institutional constraints (such as working in a university counseling center or a hospital) to provide a literal, standard 50-minute hour, the analyst shifts the topology of the cut from physical duration to pure linguistic intervention.

The analyst introduces the cut through vocal mechanics rather than physical departure:

The Interrupted Echo: Repeating the patient's slip with a harsh, punctuating tone, then refusing to speak for several minutes, freezing the dialectical flow.
The Drastic Subject Demarcation: Severely cutting off a patient's historical storytelling midway through a sentence by saying, "Who is speaking there?" and physically shifting posture.

The analyst mimics the effect of the short session by using interpretation as a structural blade that violently interrupts the imaginary ego-chatter, even if the physical body remains anchored in the chair until the clock runs out.

The Split Subject of the American Analyst

The U.S. Lacanian analyst is ultimately a split subject ($) par excellence. They are forced to hold a double bookkeeping system:

┌────────────────────────────────────────────────────────┐
│             THE CLINICIAN'S DOUBLE RECORD              │
├───────────────────────────┬────────────────────────────┤
│  THE UNCONSCIOUS RECORD   │    THE LEGAL/BUREAUCRATIC  │
│  (For the Subject)        │    (For the State/Insurer) │
├───────────────────────────┼────────────────────────────┤
│ • Session cut at Min 18.  │ • CPT Code: 90834          │
│ • Key signifier isolated. │ • Time: 10:00 AM - 10:45 AM│
│ • Unconscious mobilized.  │ • Progress Note: Written   │
└───────────────────────────┴────────────────────────────┘

They suffer from a structural guilt—feeling they are compromising Lacanian ethics if they stay in the room too long, and feeling they are risking their career if they cut too soon. It is a tightrope walk where the analyst must constantly reinvent how to make language fail in a system designed to make everything run perfectly on time.

Bibliography & Further Reading

Lacan, Jacques. "The Function and Field of Speech and Language in Psychoanalysis" [1953] [in:] Écrits, trans. Bruce Fink (New York: W.W. Norton & Company, 2006).

Focus: The critique of the bureaucratic and market-driven approach to time in therapy. This text serves as the primary ethical manifesto for American analysts in their struggle against the commodification of the analytic hour by insurance corporations.

Fink, Bruce. A Clinical Introduction to Lacanian Psychoanalysis: Theory and Technique (Cambridge: Harvard University Press, 1997).

Focus: Chapter 1 ("The Therapeutic Frame"). Fink—a practicing Lacanian analyst in the U.S.—was among the first to thoroughly detail technical and pragmatic strategies for navigating American insurance requirements, explaining the mechanics of "legally safe" scansion within rigid time constraints.

Lane, Christopher. The Psychoanalysis of Race (New York: Columbia University Press, 1998) and related studies in The Letter: Irish Journal of Lacanian Psychoanalysis.

Focus: The debate surrounding what is known as "American pseudo-scansion." These texts analyze the socio-political and institutional differences between the liberal therapeutic market in the U.S. and the European tradition of private practice, mapping the phenomenon of the internalized cut via vocal delivery.

Appelbaum, Paul S. Almost a Revolution: Mental Health Law and the Limits of Change (Oxford: Oxford University Press, 1994).

Focus: The historical and legal background of the American mental health system. This book provides essential context for understanding the evolution of CPT (Current Procedural Terminology) codes and the rigorous criteria of "medical necessity" that forced American Lacanians to turn to cash-only practices or specialized Informed Consent frameworks.