Exhibitorium: Głos Ma Gość

Mamy ogromny zaszczyt gościć dwoje niezwykłych polskich artystów, poetów, performerów, animatorów kultury i aktywistów – Darię Danutę Lisiecką oraz Adama Radosza – jako naszych pierwszych, inauguracyjnych gości Lata 2026 w Teatrze Doppelganger.

Z przyjemnością prezentujemy owoc ich współpracy przy projekcie książkowym zatytułowanym: „Teatr to dziwny teatr jedyny. Opowieść o Teatrze KRAM'86 na głosy kilku aktorów i paru fanów” – retrospektywnej monografii poświęconej życiu i twórczości grupy ludzi, którzy stworzyli Teatr KRAM'86 i przez kolejne kilka lat wspólnie kontynuowali tę eksperymentalną, performatywną podróż teatralną. Byłem częścią zespołu KRAM'86 od jego początku w lecie 1986 roku w Myślcu nad Popradem, aż do lata 1989 roku. A teraz mam niesamowitą przyjemność widzieć, jak to wspaniałe doświadczenie, którym dzieliliśmy się ze sobą nawzajem oraz – jako grupa – z naszą publicznością, fanami, a często po prostu z przypadkowymi przechodniami, zostało utrwalone i udokumentowane w takiej własnie formie.

Życzymy Wam udanego czasu spędzonego z Darią Danutą Lisiecką i Adamem Radoszem oraz zapraszamy do lektury fragmentów przygotowanego przez nich zbioru o Teatrze KRAM'86: „Teatr to dziwny teatr jedyny. Opowieść o Teatrze KRAM'86 na głosy kilku aktorów i paru fanów” i do śledzenia ich dalszej pracy.

Wejdź do Exhibitorium

Daria Danuta Lisiecka – poetka, performerka, redaktorka i animatorka kultury. Laureatka licznych konkursów teatralnych i literackich. Jej twórczość została przetłumaczona na język angielski, hiszpański, portugalski i ukraiński. Jest założycielką i dyrektorką artystyczną festiwalu literackiego „Ogólnopolskie Spotkania Poetów BIAŁA LOKOMOTYWA”, który odbywa się nieprzerwanie od 1999 roku. Jest stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Autorka kilku książek poetyckich: „Teatr moich wierszy” (1999), „mgnienia” (2020), „pieśni niczyje/ skoki do nieba” (2026) oraz tomu prozy poetyckiej „Obłoki nad bulwarem” (2022). Opracowała, zredagowała i opatrzyła komentarzem następujące publikacje: „BIAŁA LOKOMOTYWA - festiwal literacki w Łazieńcu” (2021), antologię „Wybrane z rozkładu jazdy” (2022) oraz – wspólnie z Adamem Radoszem – „Teatr to dziwny teatr jedyny. Opowieść o Teatrze KRAM’86 na głosy kilku aktorów i paru fanów” (2025).

Daria Danuta Lisiecka jest współredaktorką magazynu „Babiniec Literacki” i prowadzi w Radiu z Qlturą autorską audycję o literaturze, książkach, stylach oraz pasji czytania zatytułowaną „Wyczytane do białości”. Realizuje również nieprzerwany, otwarty projekt performatywny „Teatr Moich Wierszy”.

Z niecierpliwością czekamy na ponowne goszczenie Darii Danuty Lisieckiej jeszcze w tym roku, aby zaprezentować i omówić jej dzieła, ze szczególnym uwzględnieniem najnowszej pracy poetycko-performatywnej „pieśni niczyje/ skoki do nieba” (2026). Do tego czasu jej film performatywny można obejrzeć TUTAJ.

Dowiedz się więcej o Darii Danucie Lisieckiej

Adam Radosz – po zakończeniu działalności KRAM-u w Płośnicy, pracownicy GOK-u (Gminnego Ośrodka Kultury) poprosili go o stworzenie grupy teatralnej, na wzór dawnego KRAM-u ’86. Tak powstał Teatr Histeryczno - Diaboliczny Zrodzony w Mękach. Na festiwalu w Rypinie w 1992 roku grupa ta zaprezentowała spektakl „Oto co miało być rajem na ziemi”. Następnie Adam wrócił do Katowic, obejmując dyrekcję GOK-u (Gminnego Ośrodka Kultury) w Psarach i tworząc Teatr Emigrantów Wewnętrznych.

Dwa lata później przeniósł się do Miejskiego Centrum Kultury w Mysłowicach, gdzie pracował w Dziale Artystycznym i prowadził Teatr Dytramb, jednocześnie kierując Teatrem Poszukiwań Twórczych EPIDEMIA w Bieruńskim Ośrodku Kultury. W 2003 roku Adam został dyrektorem Regionalnego Ośrodka Kultury w Katowicach i niestety musiał porzucić pracę z teatrami. W 2011 roku objął stanowisko dyrektora Mysłowickiego Ośrodka Kultury, które piastował do 2016 roku.

Od tamtego czasu Adam prowadził jeszcze dwa teatry: Młodzieżowy Teatr Enigma oraz ten najbardziej intrygujący – Mały Teatr Własnej Poezji... w Gminnym Ośrodku Kultury w Suszcu. Grupa ta stworzyła ciekawy spektakl oparty na własnych wierszach zatytułowany „Podróż do wnętrza, czyli po drugiej stronie okna” – tytuł ten nie był zupełnie przypadkowy... jako że podczas wakacji zespół wyruszył w trasę po Polsce, przeżywając wiele pięknych przygód i emocji. Niestety, wojna w Ukrainie zasiała niepokój wśród aktorów i zaledwie kilka prób przed premierą sztuki „Sukienka” teatr się rozpadł. Wielka szkoda, ponieważ byli to piękni LUDZIE o niezwykłych talentach, ciekawi życia i doświadczeń. W 2021 roku Adam przeszedł na emeryturę.